[...] Ο Ράιχ, ο Φρομ και η Σχολή της Φρανκφούρτης ανέλυσαν την εξουσιαστική οικογένεια τη στιγμή της διάλυσής της. Έδειξαν πώς η οικογένεια ενσταλάζει την “ικανότητα να υποφέρουμε” -να βιώνουμε την αδικία ως θρησκευτική ενοχή- την ιστορική στιγμή που ξεπεράστηκε χρονικά η ενοχή ως μέσον κοινωνικού ελέγχου. Για μία ακόμη φορά η γλαύκα της Αθηνάς πέταξε το σούρουπο.
Κρίστοφερ Λας [Christopher Lasch],
Λιμάνι σ’ έναν άκαρδο κόσμο – Η οικογένεια υπό πολιορκίαν,
μετ. Β. Τομανάς, εκδ. Νησίδες, Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 118-9
